آمد خنده آمد گريه بامن پر گرفت

فراموشت نمی کنم     گل خشكي لاي دفتر اشكي گوشه ی چشامه عكس تو گوشه ی طاقچه اين همه خاطره هامه يه دل پر از گلايه با يه شمع نيمه سوخته دو تا چشم پره حسرت ديده به گوشه اي دوخته يه اتاق سرد وتاريك يه گل خشك ويه نامه تو دلم آوار اندوه اشك هنوزم تو چشمامه ندونستي شاخه گلها تو را ياد من مياره ياد تو با قاب عكست منو تنها نميذاره عكستو ازم گرفتي ديگه اميدي ندارم يادته ميگفتي هرگز تو را تنها نميذارم نشوني ازت ندارم اما دنبالت ميگردم بغض وجودمو گرفته باورم كن پره دردم حالا ديگه گل خشكت از تو تنها يادگاره منتظر برات ميمونم تا تو برگردي دوباره ديگه هر شب توي خوابم چشماي تو را ميبينم آرزومه تو را يكبار توي بيداري ببينم بياي  باز دوباره پيشم ديگه از دورينت نسوزم تو رفتي تا بينهايت چشم براهتم هنوزم آرزومه تو را يكبار توي بيداري بببينم

هروقت دل کسی رو شکستی

روی دیوار میخی بکوب تا ببینی چقدر دل شکستی

هروقت دلشان را به دست اوردی

میخی را از روی دیوار بکن

تا ببینی چقدر دل به دست اوردی

اما چه فایده...؟؟

که جای میخ ها بر روی دیوار می ماند

یکی رسید به یارش یکی در انتظاره

یکی همیشه مست و یکی منم که بی تو بی قراره

دلم می خواد که امشب ،امشب پر ستاره

بهت بگم عزیزم عاشقتم دوست دارم دوباره ...

با تو عمري ميتونم به هر چي ميخوام برسم

با تو جون ميگيرم....روي چشمام جاته...

همه ي عــشق من اون دو تا چشماته...

بي تو هرگز...با تو عمري...

راضي بشو به بودنم...بدون که عاشقت منم...

بي تو ميميرم...!! نميدوني چي ميکشم...از دست تو، تو

همه ي دقايقم...!!!

ببين هنوز به عشق تو عاشقم و همون آدم سابقم...

بي تو من ميميرم.هي دلم ميگيره... بي تو هر جا باشم

همه جا دلگيره...

تو هم با من نبودی،
مثل من با من
و حتا مثل تن با من!

تو هم با من نبودی،
آن که می‌پنداشتم باید هوا باشد،
و یا حتا، گمان می‌کردم این تو
باید از خیل خبرچینان جدا باشد.

تو هم با من نبودی،
تو هم با من نبودی!

تو هم از ما نبودی،
آن که ذات درد را باید صدا باشد
و یا با من، چنان هم‌سفره‌ی شب،
باید از جنس من و عشق و خدا باشد.

تو هم از ما نبودی!

*

تو هم مؤمن نبودی
بر گلیم ما و حتا در حریم ما،
ساده‌دل بودم که می‌پنداشتم
دستان نااهل تو باید مثل هر عاشق رها باشد.

تو هم از ما نبودی!

*

تو هم مؤمن نبودی
بر گلیم ما و حتا در حریم ما،
ساده‌دل بودم که می‌پنداشتم
دستان نااهل تو باید مثل هر عاشق رها باشد.

تو هم از ما نبودی!

تو هم با من نبودی یار!
ای آوار!
ای سیل مصیبت‌بار!

از راهي كه رفتي برنگرد كه ديگه ديره
آخه دلم يه جاي ديگه گير كرده اسيره

نيا پيشم ،ولم كن ،برو حوصلت و ندارم
از ناز و ادات خسته شدم ، حالت و ندارم

يكي پيدا شده صد مرتبه از تو قشنگ تر
يكي پيدا شده هزار دفعه از تو يه رنگ تر

يكي پيدا شده كه قدر عشقم و مي دونه
از تويه چشام حرف تويه دلم و مي خونه

مثل تو نيست كه هر كاري كنم ايراد بگيره
هر چي بش بگم، حاليش نشه هيچي نگيره

اگه يه لحظه پيشش نباشم دلش مي گيره
من و دوستم داره ،عاشقمه ،واسم مي ميره

مثل تو نيست كه از عاشق شدن هيچي ندونه
همه حرف هاي عاشقونه ارو بازي بدونه

مثل تو نيست كه راست و چپ بره، بگيره بهونه
بهونه هاي جور واجور بگيره از زمونه

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید		داستان غم پنهانی من گوش کنید
قصه بی سر و سامانی من گوش کنید		گفت وگوی من و حیرانی من گوش کنید
شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی		سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی

□

□

□

□

□

□

نوگلی کو که شوم بلبل دستان سازش

سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

□

آن که بر جانم از او دم به دم آزاری هست		می‌توان یافت که بر دل ز منش یاری هست
از من و بندگی من اگر اشعاری هست		بفروشد که به هر گوشه خریداری هست
به وفاداری من نیست در این شهر کسی		بنده‌ای همچو مرا هست خریدار بسی

□

مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است		راه سد بادیه‌ی درد بریدیم بس است
قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است		اول و آخر این مرحله دیدیم بس است
بعد از این ما و سرکوی دل‌آرای دگر		با غزالی به غزلخوانی و غوغای دگر

□

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود		آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود
وین محبت به سد افسانه و افسون نرود		چه گمان غلط است این ، برود چون نرود
چند کس از تو و یاران تو آزرده شود		دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود

□

ای پسر چند به کام دگرانت بینم		سرخوش و مست ز جام دگرانت بینم
مایه عیش مدام دگرانت بینم